BRAHMA SUTRA III ಬ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರಾಣುಭಾಷ್ಯಂ (ತೃತೀಯ)

     ॥ ಅಥ ಬ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರಾಣುಭಾಷ್ಯಮ್ ತೃತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥

ಶ್ರೀ ಗುರುಭ್ಯೋ ನಮ:   ಹರಿ: ಓಂ 
ಶುಭೇನ ಕರ್ಮಣಾ ಸ್ವರ್ಗಂ ನಿರಯಂ ಚ ವಿಕರ್ಮಣಾ । ಮಿಥ್ಯಾಜ್ಞಾನೇನ ಚ ತಮೋ ಜ್ಞಾನೇನೈವ ಪರಂ ಪದಮ್ ॥೧॥

ಯಾತಿ ತಸ್ಮಾದ್ವಿರಕ್ತಃ ಸನ್ ಜ್ಞಾನಮೇವ ಸಮಾಶ್ರಯೇತ್ । ಸರ್ವಾವಸ್ಥಾಪ್ರೇರಕಶ್ಚ ಸರ್ವರೂಪೇಷ್ವಭೇದವಾನ್ ॥೨॥

ಸರ್ವದೇಶೇಷು ಕಾಲೇಷು ಸ ಏಕಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ।
ತದ್ಭಕ್ತಿತಾರತಮ್ಯೇನ ತಾರತಮ್ಯಂ ವಿಮುಕ್ತಿಗಮ್ ॥೩॥

ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಆತ್ಮೇತಿ ಮಾನುಷೈಸ್ತು ಸುರೇಶ್ವರೈಃ ।
ಯಥಾಕ್ರಮಂ ಬಹುಗುಣೈಃ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ತ್ವಖಿಲೈರ್ಗುಣೈಃ ॥೪॥

ಉಪಾಸ್ಯಃ ಸರ್ವವೇದೈಶ್ಚ ಸರ್ವೈರಪಿ ಯಥಾಬಲಮ್ । ಜ್ಞೇಯೋ ವಿಷ್ಣುರ್ವಿಶೇಷಸ್ತು ಜ್ಞಾನೇ ಸ್ಯಾದುತ್ತರೋತ್ತರಮ್ ॥೫॥

ಸರ್ವೇಪಿ ಪುರುಷಾರ್ಥಾಃ ಸ್ಯುರ್ಜ್ಞಾನಾದೇವ ನ ಸಂಶಯಃ । ನ ಲಿಪ್ಯತೇ ಜ್ಞಾನವಾಂಶ್ಚ ಸರ್ವದೋಷೈರಪಿ ಕ್ವಚಿತ್ ॥೬॥

ಗುಣದೋಷೈಃ ಸುಖಸ್ಯಾಪಿ ವೃದ್ಧಿಹ್ರಾಸೌ ವಿಮುಕ್ತಿಗೌ ।
ನೃಣಾಂ ಸುರಾಣಾಂ ಮುಕ್ತೌ ತು ಸುಖಂ ಕ್ಲೃಪ್ತಂ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ॥೭॥

॥ ಇತಿ ಬ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರಾಣುಭಾಷ್ಯೇ ತೃತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥

॥ अथ ब्रह्मसूत्राणुभाष्यम् तृतीयोऽध्यायः ॥

शुभेन कर्मणा स्वर्गं निरयं च विकर्मणा ।

मिथ्याज्ञानेन च तमो ज्ञानेनैव परं पदम् ॥१॥

याति तस्माद्विरक्तः सन् ज्ञानमेव समाश्रयेत् ।

सर्वावस्थाप्रेरकश्च सर्वरूपेष्वभेदवान् ॥२॥

सर्वदेशेषु कालेषु स एकः परमेश्वरः ।

तद्भक्तितारतम्येन तारतम्यं विमुक्तिगम् ॥३॥

सच्चिदानंद आत्मेति मानुषैस्तु सुरेश्वरैः ।

यथाक्रमं बहुगुणैः ब्रह्मणा त्वखिलैर्गुणैः ॥४॥

उपास्यः सर्ववेदैश्च सर्वैरपि यथाबलम् ।

ज्ञेयो विष्णुर्विशेषस्तु ज्ञाने स्यादुत्तरोत्तरम् ॥५॥

सर्वेपि पुरुषार्थाः स्युर्ज्ञानादेव न संशयः ।

न लिप्यते ज्ञानवांश्च सर्वदोषैरपि क्वचित् ॥६॥

गुणदोषैः सुखस्यापि वृद्धिह्रासौ विमुक्तिगौ ।

नृणां सुराणां मुक्तौ तु सुखं क्लृप्तं यथाक्रमम् ॥७॥

॥ इति ब्रह्मसूत्राणुभाष्ये तृतीयोऽध्यायः ॥