BRAHMA SUTRA IV ಬ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರಾಣುಭಾಷ್ಯಂ (ಚತುರ್ಥ)

    ॥ ಅಥ ಬ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರಾಣುಭಾಷ್ಯಮ್ ಚತುರ್ಥೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥

ಶ್ರೀ ಗುರುಭ್ಯೋ ನಮ:  ಹರಿ: ಓಂ 
ವಿಷ್ಣುರ್ಬ್ರಹ್ಮ ತಥಾ ದಾತೇತ್ಯೇವಂ ನಿತ್ಯಮುಪಾಸನಮ್ । ಕಾರ್ಯಮಾಪದ್ಯಪಿ ಬ್ರಹ್ಮ ತೇನ ಯಾತ್ಯಪರೋಕ್ಷತಾಮ್ ॥೧॥

ಪ್ರಾರಬ್ಧಕರ್ಮಣೋಽನ್ಯಸ್ಯ ಜ್ಞಾನಾದೇವ ಪರಿಕ್ಷಯಃ ।
ಅನಿಷ್ಟಸ್ಯೋಭಯಸ್ಯಾಪಿ ಸರ್ವಸ್ಯಾನ್ಯಸ್ಯ ಭೋಗತಃ ॥೨॥

ಉತ್ತರೇಷೂತ್ತರೇಷ್ವೇವಂ ಯಾವದ್ವಾಯುಂ ವಿಮುಕ್ತಿಗಾಃ । ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಭುಂಜತೇ ಭೋಗಾಂಸ್ತದಂತರ್ಬಹಿರೇವ ವಾ ॥೩॥

ವಾಯುರ್ವಿಷ್ಣುಂ ಪ್ರವಿಶ್ಯೈವ ಭೋಗಶ್ಚೈವೋತ್ತರೋತ್ತರಮ್ ।
ಉತ್ಕ್ರಮ್ಯ ಮಾನುಷಾ ಮುಕ್ತಿಂ ಯಾಂತಿ ದೇಹಕ್ಷಯಾತ್ ಸುರಾಃ ॥೪॥

ಅರ್ಚಿರಾದಿಪಥಾ ವಾಯುಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ತೇನ ಜನಾರ್ದನಮ್ । ಯಾಂತ್ಯುತ್ತಮಾ ನರೋಚ್ಚಾದ್ಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಾತ್ ಸಹಾಮುನಾ ॥೫॥

ಯಥಾಸಂಕಲ್ಪಭೋಗಾಶ್ಚ ಚಿದಾನಂದಶರೀರಿಣಃ ।
ಜಗತ್ಸೃಷ್ಟ್ಯಾದಿವಿಷಯೇ ಮಹಾಸಾಮರ್ಥ್ಯಮಪ್ಯೃತೇ ॥೬॥

ಯಥೇಷ್ಟಶಕ್ತಿಮಂತಶ್ಚ ವಿನಾ ಸ್ವಾಭಾವಿಕೋತ್ತಮಾನ್ । ಅನನ್ಯವಶಗಾಶ್ಚೈವ ವೃದ್ಧಿಹ್ರಾಸವಿವರ್ಜಿತಾಃ ।
ದುಃಖಾದಿರಹಿತಾ ನಿತ್ಯಂ ಮೋದಂತೇಽವಿರತಂ ಸುಖಮ್ ॥೭॥

ಪೂರ್ಣಪ್ರಜ್ಞೇನ ಮುನಿನಾ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಸಂಗ್ರಹಃ।ಕೃತೋಽಯಂ ಪ್ರೀಯತಾಂ ತೇನ ಪರಮಾತ್ಮಾ ರಮಾಪತಿಃ ॥೮॥

ನಮೋ ನಮೋಶೇಷದೋಷದೂರಪೂರ್ಣ ಗುಣಾತ್ಮನೇ । ವಿರಿಂಚಿಶರ್ವಪೂರ್ವೇಡ್ಯ ವಂದ್ಯಾಯ ಶ್ರೀವರಾಯ ತೇ ॥೯॥

॥ ಇತಿ ಶ್ರೀಮದಾನಂದತೀರ್ಥಭಗವತ್ಪಾದಾಚಾರ್ಯ ವಿರಚಿತೇ ಬ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರಾಣುಭಾಷ್ಯೇ ಚತುರ್ಥೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥

॥ अथ ब्रह्मसूत्राणुभाष्यम् चतुर्थोऽध्यायः ॥

विष्णुर्ब्रह्म तथा दातेत्येवं नित्यमुपासनम् ।

कार्यमापद्यपि ब्रह्म तेन यात्यपरोक्षताम् ॥१॥

प्रारब्धकर्मणोऽन्यस्य ज्ञानादेव परिक्षयः ।

अनिष्टस्योभयस्यापि सर्वस्यान्यस्य भोगतः ॥२॥

उत्तरेषूत्तरेष्वेवं यावद्वायुं विमुक्तिगाः ।

प्रविश्य भुंजते भोगांस्तदंतर्बहिरेव वा ॥३॥

वायुर्विष्णुं प्रविश्यैव भोगश्चैवोत्तरोत्तरम् ।

उत्क्रम्य मानुषा मुक्तिं यांति देहक्षयात् सुराः ॥४॥

अर्चिरादिपथा वायुं प्राप्य तेन जनार्दनम् ।

यांत्युत्तमा नरोच्चाद्या ब्रह्मलोकात् सहामुना ॥५॥

यथासंकल्पभोगाश्च चिदानंदशरीरिणः ।

जगत्सृष्ट्यादिविषये महासामर्थ्यमप्यृते ॥६॥

यथेष्टशक्तिमंतश्च विना स्वाभाविकोत्तमान् ।

अनन्यवशगाश्चैव वृद्धिह्रासविवर्जिताः ।

दुःखादिरहिता नित्यं मोदंतेऽविरतं सुखम् ॥७॥

पूर्णप्रज्ञेन मुनिना सर्वशास्त्रार्थसंग्रहः ।

कृतोऽयं प्रीयतां तेन परमात्मा रमापतिः ॥८॥

नमो नमोशेषदोषदूरपूर्णगुणात्मने ।

विरिंचिशर्वपूर्वेड्य वंद्याय श्रीवराय ते ॥९॥

॥ इति श्रीमदानंदतीर्थभगवत्पादाचार्य विरचिते ब्रह्मसूत्राणुभाष्ये चतुर्थोऽध्यायः ॥