ಋಕ್ಚವೇ ಖಂಡ - (೩,೪,೫ ಋಚಗಳ) ವಿವೇಚನೆ
ಇದು ಐತರೇಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣದ (ಶಸ್ತ್ರ ಶಂಸನದ ಮುಕ್ತಾಯ ಮತ್ತು ಫಲಶ್ರುತಿಯ) ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಭಾಗ. ಯಜ್ಞದ ಅಂತಿಮ ಋಕ್ (ಉತ್ತಮಾ/ಪರಿಧಾನೀಯಾ) ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು (ಏಕವಿಂಶತಿ) ಸಂಖ್ಯೆಯ ಮಹಾಫಲವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲ ವಾಕ್ಯಗಳ ಶುದ್ಧ ಪದಚ್ಛೇದ
> ಉತ್ತಮಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ, ತದ್ದೈವಂ ಕ್ಷತ್ರಮ್, ಸಾ ಶ್ರೀಃ, ತದಾಧಿಪತ್ಯಮ್ |
> ತದ್ ಬ್ರಧ್ನಸ್ಯ ವಿಷ್ಟಪಮ್, ತತ್ ಪ್ರಜಾಪತೇರಾಯತನಮ್, ತತ್ ಸ್ವಾರಾಜ್ಯಮ್ |
> ಋಧ್ನೋತ್ಯೇತಮೇವೈತಾಭಿರೇಕವಿಂಶತ್ಯಾ ||
ಕನ್ನಡ ಸರಳಾರ್ಥ ಮತ್ತು ವಿವರಣೆ
ಉತ್ತಮಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ: ಶಸ್ತ್ರದ ಅಂತಿಮವಾದ (ಕೊನೆಯ) ಋಕ್ಕು ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ (ಶಾಶ್ವತ ನೆಲೆ/ಆಧಾರ).
ದೈವಿಕ ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳು: ಈ ಅಂತಿಮ ಋಕ್ಕಿನಲ್ಲೇ ದೈವಿಕ ಕ್ಷಾತ್ರತೇಜಸ್ಸು (ದೈವಂ ಕ್ಷತ್ರಮ್), ಸಕಲ ಐಶ್ವರ್ಯ-ಸೌಭಾಗ್ಯಗಳು (ಶ್ರೀಃ), ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಭೌಮ ಅಧಿಕಾರ-ನಾಯಕತ್ವಗಳು (ಆಧಿಪತ್ಯಮ್) ಅಡಗಿವೆ.
ಪರಮ ಲೋಕಗಳ ಪ್ರಾಪ್ತಿ: ಇದು ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಲೋಕವನ್ನು (ಬ್ರಧ್ನಸ್ಯ ವಿಷ್ಟಪಮ್ - ಆದಿತ್ಯನ ಲೋಕ), ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಮೂಲ ಸ್ಥಾನವನ್ನು (ಪ್ರಜಾಪತೇಃ ಆಯತನಮ್), ಹಾಗೂ ಸ್ವತಂತ್ರ-ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪರಮಪದವನ್ನು (ಸ್ವಾರಾಜ್ಯಮ್) ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಏಕವಿಂಶತಿಯ ಮಹಿಮೆ: ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು (೨೧) ಋಕ್ಕುಗಳ/ಸ್ತೋಮಗಳ ಬಲದಿಂದ ಯಜಮಾನನು ಸಮಸ್ತ ಸಿದ್ಧಿ, ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪರಮೋನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ (ಋಧ್ನೋತಿ).
ಋಚ ೪
ಇದು ಐತರೇಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣದ (ಯಾಜ್ಯಾವಿಧಾನದ) ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹಾಗೂ ಮಂಗಳಕರವಾದ ಮಂತ್ರಭಾಗ. ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ 'ಯಾಜ್ಯಾ' ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಆಹುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದರ ತಾತ್ವಿಕ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲ ವಾಕ್ಯಗಳ ಶುದ್ಧ ಪದಚ್ಛೇದ
> ಯಾಜ್ಯಯಾ ಯಜತಿ | ಪ್ರತೀಃ (ಪ್ರತಿಃ) ವೈ ಯಾಜ್ಯಾ | ಪುಣ್ಯಾ ವೈ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ |
> ಪುಣ್ಯಾಮೇವ ತತ್ ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಸಂಭಾವಯತಿ, ಪುಣ್ಯಾಂ ಹಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಸಂಸ್ಕುರುತೇ ||
ಕನ್ನಡ ಸರಳಾರ್ಥ ಮತ್ತು ವಿವರಣೆ
ಯಾಜ್ಯಯಾ ಯಜತಿ: ಹೋತೃವು 'ಯಾಜ್ಯಾ' (ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವಾಗ ಪಠಿಸುವ ಅಂತಿಮ ಮಂತ್ರ) ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರತೀಃ ವೈ ಯಾಜ್ಯಾ: ಯಾಜ್ಯಾ ಮಂತ್ರವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಫಲವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ, ಸಮಗ್ರ ಯಜ್ಞವನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ಮಂಗಳಕರವಾದ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ.
ಪುಣ್ಯಾ ವೈ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ: ಯಾಜ್ಯಾ ಎನ್ನುವುದೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪವಿತ್ರವಾದ, ಶುದ್ಧವಾದ 'ಪುಣ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮಿ' (ಮಂಗಳಕರ ಸೌಭಾಗ್ಯ).
ಸಂಭಾವಯತಿ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕುರುತೇ: ಈ ಯಾಜ್ಯಾ ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಯಜಮಾನನು ಕೇವಲ ಲೌಕಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಧರ್ಮಬದ್ಧವಾದ ಮತ್ತು ಪಾವನವಾದ ದೈವಿಕ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ (ಸಂಭಾವಯತಿ), ಹಾಗೂ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಸಕಲ ಸದ್ಗುಣ-ಸಂಪತ್ತುಗಳನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ (ಸಂಸ್ಕುರುತೇ).
ಯಾರು ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನರಿತು ಯಾಜ್ಯಾ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ದೋಷರಹಿತವಾದ, ಪುಣ್ಯಪ್ರದವಾದ ಸಕಲ ಸಮೃದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಲಕ್ಷ್ಮೀಕೃಪೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದು ಐತರೇಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣದ (ಯಾಜ್ಯಾವಿಧಾನದ) ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹಾಗೂ ಮಂಗಳಕರವಾದ ಮಂತ್ರಭಾಗ. ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ 'ಯಾಜ್ಯಾ' ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಆಹುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದರ ತಾತ್ವಿಕ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲ ವಾಕ್ಯಗಳ ಶುದ್ಧ ಪದಚ್ಛೇದ
> ಯಾಜ್ಯಯಾ ಯಜತಿ | ಪ್ರತೀಃ (ಪ್ರತಿಃ) ವೈ ಯಾಜ್ಯಾ | ಪುಣ್ಯಾ ವೈ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ |
> ಪುಣ್ಯಾಮೇವ ತತ್ ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಸಂಭಾವಯತಿ, ಪುಣ್ಯಾಂ ಹಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಸಂಸ್ಕುರುತೇ ||
ಕನ್ನಡ ಸರಳಾರ್ಥ ಮತ್ತು ವಿವರಣೆ
ಯಾಜ್ಯಯಾ ಯಜತಿ: ಹೋತೃವು 'ಯಾಜ್ಯಾ' (ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವಾಗ ಪಠಿಸುವ ಅಂತಿಮ ಮಂತ್ರ) ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರತೀಃ ವೈ ಯಾಜ್ಯಾ: ಯಾಜ್ಯಾ ಮಂತ್ರವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಫಲವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ, ಸಮಗ್ರ ಯಜ್ಞವನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ಮಂಗಳಕರವಾದ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ.
ಪುಣ್ಯಾ ವೈ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ: ಯಾಜ್ಯಾ ಎನ್ನುವುದೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪವಿತ್ರವಾದ, ಶುದ್ಧವಾದ 'ಪುಣ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮಿ' (ಮಂಗಳಕರ ಸೌಭಾಗ್ಯ).
ಸಂಭಾವಯತಿ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕುರುತೇ: ಈ ಯಾಜ್ಯಾ ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಯಜಮಾನನು ಕೇವಲ ಲೌಕಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಧರ್ಮಬದ್ಧವಾದ ಮತ್ತು ಪಾವನವಾದ ದೈವಿಕ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ (ಸಂಭಾವಯತಿ), ಹಾಗೂ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಸಕಲ ಸದ್ಗುಣ-ಸಂಪತ್ತುಗಳನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ (ಸಂಸ್ಕುರುತೇ).
ಯಾರು ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನರಿತು ಯಾಜ್ಯಾ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ದೋಷರಹಿತವಾದ, ಪುಣ್ಯಪ್ರದವಾದ ಸಕಲ ಸಮೃದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಲಕ್ಷ್ಮೀಕೃಪೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.
ಋಚ ೫
ಇದು ಐತರೇಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣದ (ಶಸ್ತ್ರ ಶಂಸನದ ಮುಕ್ತಾಯದಲ್ಲಿ ಬರುವ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ ಸ್ತೋತ್ರದ) ಮಹತ್ವದ ಮಂತ್ರಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶ (ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ) ತತ್ವಗಳ ಮಹತ್ವ ಹಾಗೂ ಅವು ಹೇಗೆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಇಹ-ಪರಗಳ ಶಾಶ್ವತ ನೆಲೆಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲ ವಾಕ್ಯಗಳ ಶುದ್ಧ ಪದಚ್ಛೇದ
> ಯಚ್ಚಾವಾಂಜೋ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀಯಂ ಶಂಸತಿ | ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ ವೈ ಪ್ರತಿಷ್ಠೇ |
> ಇಯಮೇವ ಇಹ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ, ಸಾ ಅಮುತ್ರ |
> ತದ್ ಯದ್ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀಯಂ ಶಂಸತಿ, ಪ್ರತಿಷ್ಠಯೋರೇವೈನಂ ತತ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಯಂತಿ ||
ಕನ್ನಡ ಸರಳಾರ್ಥ ಮತ್ತು ವಿವರಣೆ
ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀಯಂ ಶಂಸತಿ: ಹೋತೃವು (ಋತ್ವಿಜನು) ಶಸ್ತ್ರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದ್ಯುಲೋಕ (ಆಕಾಶ) ಮತ್ತು ಪೃಥ್ವಿ (ಭೂಮಿ) ದೇವತೆಗಳನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾನೆ.
ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ ವೈ ಪ್ರತಿಷ್ಠೇ: ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಗಳೇ (ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ದ್ಯುಲೋಕಗಳೇ) ಸಕಲ ಜೀವರಾಶಿಗಳಿಗೆ ಮೂಲಭೂತವಾದ ಎರಡು ಶಾಶ್ವತ ಆಶ್ರಯಗಳು (ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗಳು).
ಇಯಮೇವ ಇಹ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ, ಸಾ ಅಮುತ್ರ:
ಈ ಭೂಮಂಡಲವು (ಇಯಮ್) ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಇಹಲೋಕದ (ಈ ಜನ್ಮದ/ಭೌತಿಕ ಜೀವನದ) ಆಧಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಾಗಿದೆ.
ಆ ದ್ಯು ಲೋಕವು (ಸಾ) ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಪರಲೋಕದ (ಮರಣಾನಂತರದ/ದೈವಿಕ ಲೋಕದ) ಆಧಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಾಗಿದೆ.
ಪ್ರತಿಷ್ಠಯೋರೇವೈನಂ ತತ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಯಂತಿ:
ಹೋತೃವು ಈ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಶಂಸಿಸುವುದರಿಂದ, ಯಜಮಾನನನ್ನು ಇಹಲೋಕ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ದೃಢವಾಗಿ, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನೆಲೆನಿಲ್ಲುವಂತೆ (ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆ) ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.ಯಜ್ಞದ ಈ ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಸಾಧಕನಿಗೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾದ ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಸಕಲ ಭೌತಿಕ ಸುಖಗಳೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾದ ದೈವಿಕ ಆಶ್ರಯವೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಇದು ಐತರೇಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣದ (ಶಸ್ತ್ರ ಶಂಸನದ ಮುಕ್ತಾಯದಲ್ಲಿ ಬರುವ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ ಸ್ತೋತ್ರದ) ಮಹತ್ವದ ಮಂತ್ರಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶ (ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ) ತತ್ವಗಳ ಮಹತ್ವ ಹಾಗೂ ಅವು ಹೇಗೆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಇಹ-ಪರಗಳ ಶಾಶ್ವತ ನೆಲೆಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲ ವಾಕ್ಯಗಳ ಶುದ್ಧ ಪದಚ್ಛೇದ
> ಯಚ್ಚಾವಾಂಜೋ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀಯಂ ಶಂಸತಿ | ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ ವೈ ಪ್ರತಿಷ್ಠೇ |
> ಇಯಮೇವ ಇಹ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ, ಸಾ ಅಮುತ್ರ |
> ತದ್ ಯದ್ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀಯಂ ಶಂಸತಿ, ಪ್ರತಿಷ್ಠಯೋರೇವೈನಂ ತತ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಯಂತಿ ||
ಕನ್ನಡ ಸರಳಾರ್ಥ ಮತ್ತು ವಿವರಣೆ
ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀಯಂ ಶಂಸತಿ: ಹೋತೃವು (ಋತ್ವಿಜನು) ಶಸ್ತ್ರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದ್ಯುಲೋಕ (ಆಕಾಶ) ಮತ್ತು ಪೃಥ್ವಿ (ಭೂಮಿ) ದೇವತೆಗಳನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾನೆ.
ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ ವೈ ಪ್ರತಿಷ್ಠೇ: ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಗಳೇ (ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ದ್ಯುಲೋಕಗಳೇ) ಸಕಲ ಜೀವರಾಶಿಗಳಿಗೆ ಮೂಲಭೂತವಾದ ಎರಡು ಶಾಶ್ವತ ಆಶ್ರಯಗಳು (ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗಳು).
ಇಯಮೇವ ಇಹ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ, ಸಾ ಅಮುತ್ರ:
ಈ ಭೂಮಂಡಲವು (ಇಯಮ್) ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಇಹಲೋಕದ (ಈ ಜನ್ಮದ/ಭೌತಿಕ ಜೀವನದ) ಆಧಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಾಗಿದೆ.
ಆ ದ್ಯು ಲೋಕವು (ಸಾ) ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಪರಲೋಕದ (ಮರಣಾನಂತರದ/ದೈವಿಕ ಲೋಕದ) ಆಧಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಾಗಿದೆ.
ಪ್ರತಿಷ್ಠಯೋರೇವೈನಂ ತತ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಯಂತಿ:
ಹೋತೃವು ಈ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವೀ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಶಂಸಿಸುವುದರಿಂದ, ಯಜಮಾನನನ್ನು ಇಹಲೋಕ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ದೃಢವಾಗಿ, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನೆಲೆನಿಲ್ಲುವಂತೆ (ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆ) ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.ಯಜ್ಞದ ಈ ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಸಾಧಕನಿಗೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾದ ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಸಕಲ ಭೌತಿಕ ಸುಖಗಳೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾದ ದೈವಿಕ ಆಶ್ರಯವೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಸರ್ವೇ ಜನಾಃ ಸುಖಿನೋ ಭವಂತು
No comments:
Post a Comment