ಷೋಡಶಬಾಹು ಶ್ರೀ ನರಸಿಂಹಾಷ್ಟಕಂ
ರಾಗ : ಮೋಹನ
ಶ್ರೀ ಗುರುಭ್ಯೋ ನಮಃ ಹರಿ ಓಂ
ಭೂಖಂಡಂ ವಾರಣಾಂಡಂ ಪರವರವಿರಟಂ ಡಂಪಡಂಪೋರುಡಂಪಂ ಡಿಂ ಡಿಂ ಡಿಂ ಡಿಂ ಡಿಡಿಮ್ಬಂ ದಹಮಪಿ ದಹಮೈಃ ಝಮ್ಪಝಮ್ಪೈಶ್ಚಝಮ್ಪೈಃ । ತುಲ್ಯಾಸ್ತುಲ್ಯಾಸ್ತು ತುಲ್ಯಾಃ ಧುಮಧುಮಧುಮಕೈಃ ಕುಂಕುಮಾಂಕೈಃ ಕುಮಾಂಕೈಃ ಏತತ್ತೇ ಪೂರ್ಣಯುಕ್ತ ಮಹರಹಕರಹಃ ಪಾತು ಮಾಂ ನಾರಸಿಂಹಃ ॥ 1॥
ಭೂಭೃದ್ಭೂಭೃದ್ಭುಜಂಗಂ ಪ್ರಲಯರವವರಂ ಪ್ರಜ್ವಲದ್ಜ್ವಾಲಮಾಲಂ ಖರ್ಜರ್ಜಂ ಖರ್ಜದುರ್ಜಂ ಖಿಖಚಖಚಖಚಿತ್ಖರ್ಜದುರ್ಜರ್ಜಯನ್ತಂ । ಭೂಭಾಗಂ ಭೋಗಭಾಗಂ ಗಗಗಗಗಗನಂ ಗರ್ದಮರ್ತ್ಯುಗ್ರಗಂಡಂ ಸ್ವಚ್ಛಂ ಪುಚ್ಛಂ ಸ್ವಗಚ್ಛಂ ಸ್ವಜನಜನನುತಃ ಪಾತು ಮಾಂ ನಾರಸಿಂಹಃ ॥ 2॥
ಏನಾಭ್ರಂ ಗರ್ಜಮಾನಂ ಲಘುಲಘುಮಕರೋ ಬಾಲಚನ್ದ್ರಾರ್ಕದಂಷ್ಟ್ರೋ. ಹೇಮಾಮ್ಭೋಜಂ ಸರೋಜಂ ಜಟಜಟಜಟಿಲೋ ಜಾಡ್ಯಮಾನಸ್ತುಭೀತಿಃ । ದನ್ತಾನಾಂ ಬಾಧಮಾನಾಂ ಖಗಟಖಗಟವೋ ಭೋಜಜಾನುಸ್ಸುರೇನ್ದ್ರೋ ನಿಷ್ಪ್ರತ್ಯೂಹಂ ಸರಾಜಾ ಗಹಗಹಗಹತಃ ಪಾತು ಮಾಂ ನಾರಸಿಂಹಃ ॥ 3॥
ಶಂಖಂ ಚಕ್ರಂ ಚ ಚಾಪಂ ಪರಶುಮಶಮಿಷುಂ ಶೂಲಪಾಶಾಂಕುಶಾಸ್ತ್ರಂಬಿಭ್ರನ್ತಂ ವಜ್ರಖೇಟಂ ಹಲಮುಸಲಗದಾಕುನ್ತಮತ್ಯುಗ್ರದಂಷ್ಟ್ರಂ । ಜ್ವಾಲಾಕೇಶಂ ತ್ರಿನೇತ್ರಂ ಜ್ವಲದನಲನಿಭಂ ಹಾರಕೇಯೂರ ಭೂಷಂ ವನ್ದೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕರೂಪಂ ಪರಪದನಿವಸಃ ಪಾತು ಮಾಂ ನಾರಸಿಂಹಃ ॥ 4॥
ಪಾದದ್ವನ್ದ್ವಂ ಧರಿತ್ರೀಕಟಿವಿಪುಲತರೋ ಮೇರುಮಧ್ಯೂಢ್ವಮೂರುಂ ನಾಭಿಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಸಿನ್ಧುಃ ಹೃದಯಮಪಿ ಭವೋ ಭೂತವಿದ್ವತ್ಸಮೇತಃ । ದುಶ್ಚಕ್ರಾಂಕಂ ಸ್ವಬಾಹುಂ ಕುಲಿಶನಖಮುಖಂ ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿನೇತ್ರಂ ವಕ್ತ್ರಂ ವಹ್ನಿಸ್ಸುವಿದ್ಯುತ್ಸುರಗಣ ವಿಜಯಃ ಪಾತು ಮಾಂ ನಾರಸಿಂಹಃ ॥ 5॥
ನಾಸಾಗ್ರಂ ಪೀನಗಂಡಂ ಪರಬಲಮಥನಂ ಬದ್ಧಕೇಯೂರಹಾರಂ ರೌದ್ರಂ ದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲಂ ಅಮಿತಗುಣಗಣಂ ಕೋಟಿಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿನೇತ್ರಂ । ಗಾಮ್ಭೀರ್ಯಂ ಪಿಂಗಲಾಕ್ಷಂ ಭ್ರುಕುಟಿತವಿಮುಖಂ ಷೋಡಶಾಧಾರ್ಧಬಾಹುಂ ವನ್ದೇ ಭೀಮಾಟ್ಟಹಾಸಂ ತ್ರಿಭುವನವಿಜಯಃ ಪಾತು ಮಾಂ ನಾರಸಿಂಹಃ ॥ 6॥
ಕೇ ಕೇ ನೃಸಿಂಹಾಷ್ಟಕೇ ನರವರಸದೃಶಂ ದೇವಭೀತ್ವಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ
ದೇವನ್ದ್ಯೋ ವಿಪ್ರದಂಡಂ ಪ್ರತಿವಚನ ಪಯಾಯಾಮ್ಯನ ಪ್ರತ್ಯನೈಷೀಃ । ಶಾಪಂ ಚಾಪಂ ಚ ಖಡ್ಗಂ ಪ್ರಹಸಿತವದನಂ ಚಕ್ರಚಕ್ರೀಚಕೇನ ಓಮಿತ್ಯೇ ದೈತ್ಯನಾದಂ ಪ್ರಕಚವಿವಿದುಷಾ ಪಾತು ಮಾಂ ನಾರಸಿಂಹಃ ॥ 7॥
ಝಂ ಝಂ ಝಂ ಝಂ ಝಕಾರಂ ಝಷಝಷಝಷಿತಂ ಜಾನುದೇಶಂ ಝಕಾರಂ ಹುಂ ಹುಂ ಹುಂ ಹುಂ ಹಕಾರಂ ಹರಿತ ಕಹಹಸಾ ಯಂ ದಿಶೇ ವಂ ವಕಾರಂ । ವಂ ವಂ ವಂ ವಂ ವಕಾರಂ ವದನದಲಿತತಂ ವಾಮಪಕ್ಷಂ ಸುಪಕ್ಷಂ. ಲಂ ಲಂ ಲಂ ಲಂ ಲಕಾರಂ ಲಘುವಣವಿಜಯಃ ಪಾತು ಮಾಂ ನಾರಸಿಂಹಃ ॥ 8॥
ಭೂತಪ್ರೇತಪಿಶಾಚಯಕ್ಷಗಣಶಃ ದೇಶಾನ್ತರೋಚ್ಚಾಟನಾ
ಚೋರವ್ಯಾಧಿಮಹಜ್ಜ್ವರಂ ಭಯಹರಂ ಶತ್ರುಕ್ಷಯಂ ನಿಶ್ಚಯಂ । ಸನ್ಧ್ಯಾಕಾಲೇ ಜಪತಮಷ್ಟಕಮಿದಂ ಸದ್ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಾದಿಭಿಃ
ಪ್ರಹ್ಲಾದೇವ ವರೋ ವರಸ್ತು ಜಯಿತಾ ಸತ್ಪೂಜಿತಾಂ ಭೂತಯೇ ॥ 9॥ ।
ಇತಿ ಶ್ರೀವಿಜಯೀಂದ್ರತೀರ್ಥ ಕೃತಂ ಶ್ರೀಷೋಡಶಬಾಹುನೃಸಿಂಹಾಷ್ಟಕಂ ಸಂಪೂರ್ಣಂ ॥
ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾರ್ಪಣಮಸ್ತು
श्री विजयेन्द्रतीर्थ कृत
षोडशबाहु श्री नरसिंहाष्टकम्
राग : मोहन
भूखण्डं वारणाण्डं परवरविरटं डम्पडम्पोरुडम्पं डिं डिं डिं डिं डिडिम्बं दहमपि दहमैः झम्पझम्पैश्चझम्पैः ।
तुल्यास्तुल्यास्तु तुल्याः धुमधुमधुमकैः कुङ्कुमाङ्कैः कुमाङ्कैः
एतत्ते पूर्णयुक्त महरहकरहः पातु मां नारसिंहः ॥ १ ॥
भूभृद्भूभृद्भुजङ्गं प्रलयरवरं प्रज्वलद्ज्वालमालं खर्जं खर्जदुर्जं खिखचखचखचित्खर्जदुर्जयन्तं ।
भूभागं भोगभागं गगगनं गर्दमर्त्युग्रगण्डं
स्वच्छं पुच्छं स्वगच्छं स्वजनजननुतः पातु मां नारसिंहः ॥ २ ॥
एनाभ्रं गर्जमानं लघुलघुमकरो बालचन्द्रार्कदंष्ट्रो ।
हेमाम्भोजं सरोजं जटजटजटिलो जाड्यमानस्तुभीतिः ।
दन्तानां बाधमानां खगटखगटवो भोजजानुस्सुरेन्द्र्रो
निष्प्रत्यूहं सराजा गहगहगहतः पातु मां नारसिंहः ॥ ३ ॥
शङ्खं चक्रं च चापं परशुमशमिषुं शूलपाशाङ्कुशास्त्रं
बिभ्रन्तं वज्रखेटं हलमुसलगदाकुन्तमत्युग्रदंष्ट्रं ।
ज्वालाकेशं त्रिनेत्रं ज्वलदनलनिभं हारकेयूर भूषं
वन्दे प्रत्येकरूपं परपदनिवसः पातु मां नारसिंहः ॥ ४ ॥
पादद्वन्द्वं धरीत्रीकटिविपुलतरो मेरुमध्यूढ्वमूरुं
नाभिं ब्रह्माण्डसिन्धुः हृदयमपि भवो भूतविद्वत्समेतः ।
दुश्चक्राङ्कं स्वबाहुं कुलिशनखमुखं चन्द्रसूर्याग्निनेत्रं
वक्त्रं वह्निस्सुविद्युत्सुरगण विजयः पातु मां नारसिंहः ॥ ५ ॥
नासाग्रं पीनगण्डं परबलमथनं बद्धकेयूरहारं
रौद्रं दंष्ट्राकरालं अमितगुणगणं कोटिसूर्याग्निनेत्रं ।
गाम्भीर्यं पिङ्गलाक्षं भ्रुकुटितविमुखं षोडशाधार्धबाहुं
वन्दे भीमाट्टहासं त्रिभुवनविजयः पातु मां नारसिंहः ॥ ६ ॥
के के नृसिंहाष्टके नरवरसदृशं देवभीत्वं गृहीत्वा
देवन्द्यो विप्रदण्डं प्रतिवचन पयाम्यन प्रत्यनैषीः ।
शापं चापं च खड्गं प्रहसितवदनं चक्रचक्रीचकेन
ओमित्ये दैत्यनादं प्रकचविविदुषा पातु मां नारसिंहः ॥ ७ ॥
झं झं झं झं झकारं झषझषझषितं जानुदेशं झकारं
हुं हुं हुं हुं हकारं हरित कहहसा यं दिशे वं वकारं ।
वं वं वं वं वकारं वदनदलिततं वामपक्षं सुपक्षं
लं लं लं लं लकारं लघुवणविजयः पातु मां नारसिंहः ॥ ८ ॥
भूतप्रेतपिशाचयक्षगणशः देशान्तरोच्चाटना
चोरव्याधिमहज्ज्वरं भयहरं शत्रुक्षयं निश्चयं ।
सन्ध्याकाले जपतमष्टकमिदं सद्भक्तिपूर्वादिभिः
प्रह्लादेव वरो वरस्तु जयिता सत्पूजितां भूतये ॥ ९ ॥
इति श्रीविजयेन्द्रतीर्थ कृतं श्रीषोडशबाहुनृसिंहाष्टकं सम्पूर्णम्
श्री कृष्णार्पणमस्तु
1. ಷೋಡಶಬಾಹು - 16 ಕೈಗಳ ನರಸಿಂಹನ ವಿರಾಟ್ ರೂಪದ ವರ್ಣನೆ
2. ರಾಗ ಮೋಹನ - ಪಠಿಸುವಾಗ ಈ ರಾಗದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರೆ ಇನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ
ಭೂಖಂಡಂ ವಾರಣಾಂಡಂ ಪರವರವಿರಟಂ ಡಂಪಡಂಪೋರುಡಂಪಂ ಡಿಂ ಡಿಂ ಡಿಂ ಡಿಂ ಡಿಡಿಮ್ಬಂ ದಹಮಪಿ ದಹಮೈಃ ಝಮ್ಪಝಮ್ಪೈಶ್ಚಝಮ್ಪೈಃ । ತುಲ್ಯಾಸ್ತುಲ್ಯಾಸ್ತು ತುಲ್ಯಾಃ ಧುಮಧುಮಧುಮಕೈಃ ಕುಂಕುಮಾಂಕೈಃ ಕುಮಾಂಕೈಃ ಏತತ್ತೇ ಪೂರ್ಣಯುಕ್ತ ಮಹರಹಕರಹಃ ಪಾತು ಮಾಂ ನಾರಸಿಂಹಃ ॥ 1॥
ಭೂಭೃದ್ಭೂಭೃದ್ಭುಜಂಗಂ ಪ್ರಲಯರವವರಂ ಪ್ರಜ್ವಲದ್ಜ್ವಾಲಮಾಲಂ ಖರ್ಜರ್ಜಂ ಖರ್ಜದುರ್ಜಂ ಖಿಖಚಖಚಖಚಿತ್ಖರ್ಜದುರ್ಜರ್ಜಯನ್ತಂ । ಭೂಭಾಗಂ ಭೋಗಭಾಗಂ ಗಗಗಗಗಗನಂ ಗರ್ದಮರ್ತ್ಯುಗ್ರಗಂಡಂ ಸ್ವಚ್ಛಂ ಪುಚ್ಛಂ ಸ್ವಗಚ್ಛಂ ಸ್ವಜನಜನನುತಃ ಪಾತು ಮಾಂ ನಾರಸಿಂಹಃ ॥ 2॥
ಏನಾಭ್ರಂ ಗರ್ಜಮಾನಂ ಲಘುಲಘುಮಕರೋ ಬಾಲಚನ್ದ್ರಾರ್ಕದಂಷ್ಟ್ರೋ. ಹೇಮಾಮ್ಭೋಜಂ ಸರೋಜಂ ಜಟಜಟಜಟಿಲೋ ಜಾಡ್ಯಮಾನಸ್ತುಭೀತಿಃ । ದನ್ತಾನಾಂ ಬಾಧಮಾನಾಂ ಖಗಟಖಗಟವೋ ಭೋಜಜಾನುಸ್ಸುರೇನ್ದ್ರೋ ನಿಷ್ಪ್ರತ್ಯೂಹಂ ಸರಾಜಾ ಗಹಗಹಗಹತಃ ಪಾತು ಮಾಂ ನಾರಸಿಂಹಃ ॥ 3॥
ಶಂಖಂ ಚಕ್ರಂ ಚ ಚಾಪಂ ಪರಶುಮಶಮಿಷುಂ ಶೂಲಪಾಶಾಂಕುಶಾಸ್ತ್ರಂಬಿಭ್ರನ್ತಂ ವಜ್ರಖೇಟಂ ಹಲಮುಸಲಗದಾಕುನ್ತಮತ್ಯುಗ್ರದಂಷ್ಟ್ರಂ । ಜ್ವಾಲಾಕೇಶಂ ತ್ರಿನೇತ್ರಂ ಜ್ವಲದನಲನಿಭಂ ಹಾರಕೇಯೂರ ಭೂಷಂ ವನ್ದೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕರೂಪಂ ಪರಪದನಿವಸಃ ಪಾತು ಮಾಂ ನಾರಸಿಂಹಃ ॥ 4॥
ಪಾದದ್ವನ್ದ್ವಂ ಧರಿತ್ರೀಕಟಿವಿಪುಲತರೋ ಮೇರುಮಧ್ಯೂಢ್ವಮೂರುಂ ನಾಭಿಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಸಿನ್ಧುಃ ಹೃದಯಮಪಿ ಭವೋ ಭೂತವಿದ್ವತ್ಸಮೇತಃ । ದುಶ್ಚಕ್ರಾಂಕಂ ಸ್ವಬಾಹುಂ ಕುಲಿಶನಖಮುಖಂ ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿನೇತ್ರಂ ವಕ್ತ್ರಂ ವಹ್ನಿಸ್ಸುವಿದ್ಯುತ್ಸುರಗಣ ವಿಜಯಃ ಪಾತು ಮಾಂ ನಾರಸಿಂಹಃ ॥ 5॥
ನಾಸಾಗ್ರಂ ಪೀನಗಂಡಂ ಪರಬಲಮಥನಂ ಬದ್ಧಕೇಯೂರಹಾರಂ ರೌದ್ರಂ ದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲಂ ಅಮಿತಗುಣಗಣಂ ಕೋಟಿಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿನೇತ್ರಂ । ಗಾಮ್ಭೀರ್ಯಂ ಪಿಂಗಲಾಕ್ಷಂ ಭ್ರುಕುಟಿತವಿಮುಖಂ ಷೋಡಶಾಧಾರ್ಧಬಾಹುಂ ವನ್ದೇ ಭೀಮಾಟ್ಟಹಾಸಂ ತ್ರಿಭುವನವಿಜಯಃ ಪಾತು ಮಾಂ ನಾರಸಿಂಹಃ ॥ 6॥
ಕೇ ಕೇ ನೃಸಿಂಹಾಷ್ಟಕೇ ನರವರಸದೃಶಂ ದೇವಭೀತ್ವಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ
ದೇವನ್ದ್ಯೋ ವಿಪ್ರದಂಡಂ ಪ್ರತಿವಚನ ಪಯಾಯಾಮ್ಯನ ಪ್ರತ್ಯನೈಷೀಃ । ಶಾಪಂ ಚಾಪಂ ಚ ಖಡ್ಗಂ ಪ್ರಹಸಿತವದನಂ ಚಕ್ರಚಕ್ರೀಚಕೇನ ಓಮಿತ್ಯೇ ದೈತ್ಯನಾದಂ ಪ್ರಕಚವಿವಿದುಷಾ ಪಾತು ಮಾಂ ನಾರಸಿಂಹಃ ॥ 7॥
ಝಂ ಝಂ ಝಂ ಝಂ ಝಕಾರಂ ಝಷಝಷಝಷಿತಂ ಜಾನುದೇಶಂ ಝಕಾರಂ ಹುಂ ಹುಂ ಹುಂ ಹುಂ ಹಕಾರಂ ಹರಿತ ಕಹಹಸಾ ಯಂ ದಿಶೇ ವಂ ವಕಾರಂ । ವಂ ವಂ ವಂ ವಂ ವಕಾರಂ ವದನದಲಿತತಂ ವಾಮಪಕ್ಷಂ ಸುಪಕ್ಷಂ. ಲಂ ಲಂ ಲಂ ಲಂ ಲಕಾರಂ ಲಘುವಣವಿಜಯಃ ಪಾತು ಮಾಂ ನಾರಸಿಂಹಃ ॥ 8॥
ಭೂತಪ್ರೇತಪಿಶಾಚಯಕ್ಷಗಣಶಃ ದೇಶಾನ್ತರೋಚ್ಚಾಟನಾ
ಚೋರವ್ಯಾಧಿಮಹಜ್ಜ್ವರಂ ಭಯಹರಂ ಶತ್ರುಕ್ಷಯಂ ನಿಶ್ಚಯಂ । ಸನ್ಧ್ಯಾಕಾಲೇ ಜಪತಮಷ್ಟಕಮಿದಂ ಸದ್ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಾದಿಭಿಃ
ಪ್ರಹ್ಲಾದೇವ ವರೋ ವರಸ್ತು ಜಯಿತಾ ಸತ್ಪೂಜಿತಾಂ ಭೂತಯೇ ॥ 9॥ ।
ಇತಿ ಶ್ರೀವಿಜಯೀಂದ್ರತೀರ್ಥ ಕೃತಂ ಶ್ರೀಷೋಡಶಬಾಹುನೃಸಿಂಹಾಷ್ಟಕಂ ಸಂಪೂರ್ಣಂ ॥
ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾರ್ಪಣಮಸ್ತು
श्री विजयेन्द्रतीर्थ कृत
षोडशबाहु श्री नरसिंहाष्टकम्
राग : मोहन
भूखण्डं वारणाण्डं परवरविरटं डम्पडम्पोरुडम्पं डिं डिं डिं डिं डिडिम्बं दहमपि दहमैः झम्पझम्पैश्चझम्पैः ।
तुल्यास्तुल्यास्तु तुल्याः धुमधुमधुमकैः कुङ्कुमाङ्कैः कुमाङ्कैः
एतत्ते पूर्णयुक्त महरहकरहः पातु मां नारसिंहः ॥ १ ॥
भूभृद्भूभृद्भुजङ्गं प्रलयरवरं प्रज्वलद्ज्वालमालं खर्जं खर्जदुर्जं खिखचखचखचित्खर्जदुर्जयन्तं ।
भूभागं भोगभागं गगगनं गर्दमर्त्युग्रगण्डं
स्वच्छं पुच्छं स्वगच्छं स्वजनजननुतः पातु मां नारसिंहः ॥ २ ॥
एनाभ्रं गर्जमानं लघुलघुमकरो बालचन्द्रार्कदंष्ट्रो ।
हेमाम्भोजं सरोजं जटजटजटिलो जाड्यमानस्तुभीतिः ।
दन्तानां बाधमानां खगटखगटवो भोजजानुस्सुरेन्द्र्रो
निष्प्रत्यूहं सराजा गहगहगहतः पातु मां नारसिंहः ॥ ३ ॥
शङ्खं चक्रं च चापं परशुमशमिषुं शूलपाशाङ्कुशास्त्रं
बिभ्रन्तं वज्रखेटं हलमुसलगदाकुन्तमत्युग्रदंष्ट्रं ।
ज्वालाकेशं त्रिनेत्रं ज्वलदनलनिभं हारकेयूर भूषं
वन्दे प्रत्येकरूपं परपदनिवसः पातु मां नारसिंहः ॥ ४ ॥
पादद्वन्द्वं धरीत्रीकटिविपुलतरो मेरुमध्यूढ्वमूरुं
नाभिं ब्रह्माण्डसिन्धुः हृदयमपि भवो भूतविद्वत्समेतः ।
दुश्चक्राङ्कं स्वबाहुं कुलिशनखमुखं चन्द्रसूर्याग्निनेत्रं
वक्त्रं वह्निस्सुविद्युत्सुरगण विजयः पातु मां नारसिंहः ॥ ५ ॥
नासाग्रं पीनगण्डं परबलमथनं बद्धकेयूरहारं
रौद्रं दंष्ट्राकरालं अमितगुणगणं कोटिसूर्याग्निनेत्रं ।
गाम्भीर्यं पिङ्गलाक्षं भ्रुकुटितविमुखं षोडशाधार्धबाहुं
वन्दे भीमाट्टहासं त्रिभुवनविजयः पातु मां नारसिंहः ॥ ६ ॥
के के नृसिंहाष्टके नरवरसदृशं देवभीत्वं गृहीत्वा
देवन्द्यो विप्रदण्डं प्रतिवचन पयाम्यन प्रत्यनैषीः ।
शापं चापं च खड्गं प्रहसितवदनं चक्रचक्रीचकेन
ओमित्ये दैत्यनादं प्रकचविविदुषा पातु मां नारसिंहः ॥ ७ ॥
झं झं झं झं झकारं झषझषझषितं जानुदेशं झकारं
हुं हुं हुं हुं हकारं हरित कहहसा यं दिशे वं वकारं ।
वं वं वं वं वकारं वदनदलिततं वामपक्षं सुपक्षं
लं लं लं लं लकारं लघुवणविजयः पातु मां नारसिंहः ॥ ८ ॥
भूतप्रेतपिशाचयक्षगणशः देशान्तरोच्चाटना
चोरव्याधिमहज्ज्वरं भयहरं शत्रुक्षयं निश्चयं ।
सन्ध्याकाले जपतमष्टकमिदं सद्भक्तिपूर्वादिभिः
प्रह्लादेव वरो वरस्तु जयिता सत्पूजितां भूतये ॥ ९ ॥
इति श्रीविजयेन्द्रतीर्थ कृतं श्रीषोडशबाहुनृसिंहाष्टकं सम्पूर्णम्
श्री कृष्णार्पणमस्तु
1. ಷೋಡಶಬಾಹು - 16 ಕೈಗಳ ನರಸಿಂಹನ ವಿರಾಟ್ ರೂಪದ ವರ್ಣನೆ
2. ರಾಗ ಮೋಹನ - ಪಠಿಸುವಾಗ ಈ ರಾಗದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರೆ ಇನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ
3. ಫಲ - ಭೂತ-ಪ್ರೇತ, ರೋಗ, ಶತ್ರು, ಚೋರ ಭಯ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಸಾಯಂಕಾಲ ಪಠಿಸಿ
No comments:
Post a Comment